E-commerce: fulfilment, een verhaal apart

Een nieuw businessmodel stelt veel bedrijven voor een lastige vraag: hoe moet de douanewaarde worden vastgesteld van goederen die de EU binnenkomen?

Het nieuws stond onlangs breed in alle landelijke media: de Chinese internetreus Alibaba koos het Belgische Luik als vestigingsplaats voor z’n eerste Europese hub. Het bericht wijst op een betrekkelijk nieuwe trend, namelijk dat steeds meer online sellers voorraden gaan aanleggen op andere continenten. Vervolgens maken zij veelal gebruik van de fulfilment*-diensten van bekende verkoopplatforms. Bij goederen die op deze manier de EU binnenkomen, is vaak de vraag: hoe moet de douanewaarde ervan worden vastgesteld?

Internationale webshops doen in toenemende mate aan wereldwijde voorraadverplaatsing: ze brengen hun producten – nog voordat ze door de consument zijn besteld – alvast richting plek van bestemming. Vanuit immense distributiecentra worden ze vervolgens verder verspreid. Ze liggen dus feitelijk al bij de koper om de hoek, wat de levertijd aanzienlijk drukt. Ook in ons land verrijzen hoe langer hoe meer moderne megapakhuizen, waar artikelen in afwachting van verkoop worden opgeslagen.

Met redelijke middelen
Voor deze ‘pre-commerce-goederen’ geldt dat ze niet onder de btw-vrijstellingsregeling vallen, ook niet als de douanewaarde minder dan 22 euro bedraagt. Overigens is het in de praktijk vaak knap lastig om die douanewaarde vast te stellen, aangezien het product op het moment van invoer nog niet is verkocht. Omdat er nog geen transactie is geweest, is er evenmin een transactieprijs – en die vormt doorgaans het uitgangspunt bij het bepalen van de douanewaarde. Er zijn verschillende wettelijke methoden om toch de douanewaarde van het onderhavige goed te berekenen, maar soms werken die geen van alle. In dat geval kan de Douane de methodiek van de ‘redelijke middelen’ toepassen. In grote lijnen komt het erop neer dat op basis van informatie van de website van de aanbieder wordt bepaald wat voor prijskaartje er in de markt aan het product in kwestie hangt. Daarna worden hierop – onder voorwaarden – belastingen en een aantal kosten en commissies in mindering gebracht. Wat onderaan de streep overblijft, is de te hanteren douanewaarde.

Principiële vragen
Het bepalen van de douanewaarde van fulfilment-goederen blijkt vaak een bewerkelijk karwei. Sommige marktpartijen maken afspraken met de Douane over de methode die zij hiervoor wensen te hanteren, met tussenkomst van het Landelijk Waarde Team van de dienst. Bedrijven hebben er belang bij dat de douanewaarde niet onnodig hoog wordt vastgesteld, aangezien de verschuldigde btw en invoerrechten eraan gekoppeld zijn. Over de aangegeven waarde kan verschil van mening ontstaan tussen de Douane en een onderneming. Bij allerlei productcategorieën komt de dienst nogal eens onwaarschijnlijk lage douanewaardes tegen. In zulke gevallen kan worden overgegaan tot fysieke controle van een zending. Als daarbij onregelmatigheden aan het licht komen, rijzen principiële vragen. Zoals: wat zeggen die bevindingen eigenlijk over de totale massa – die we niet in z’n geheel kunnen controleren? Bij e-commerce is dit extra complex, door de enorme diversiteit aan goederen die worden ingevoerd (van haarbandjes tot 3D-printers) en de grote variatie in bevindingen (van waardeverschillen tot onjuiste indeling tot niet-fiscale risico’s). Door het relatief hoge aantal geconstateerde afwijkingen bij internetaankopen ontstaat wel eens spanning tussen het aantal te controleren aangiften en de doorlooptijd in de afwerking daarvan. De capaciteit van de Douane is immers beperkt, maar tegelijk mogen onjuiste aangiften niet ongezien passeren. Daarbij komt dat de ervaring uitwijst dat bij e-commerce-zendingen eigenlijk altijd moeten worden gezien om te kunnen vaststellen of de aangifte juist is. Alleen administratief controleren achteraf is vaak onvoldoende.

Dergelijke dilemma’s raken vanzelfsprekend ook de handel. Twijfel en vraagtekens aan de zijde van de Douane betekent doorgaans oponthoud in de logistieke keten. En het idee achter fulfilment was nu juist dat de klant zijn product sneller geleverd zou krijgen. Het geeft maar weer eens aan hoe belangrijk het is dat marktpartijen serieus werk maken van hun aangiften. Want de Douane geeft elk bedrijf de aandacht die het verdient.

* Fulfilment is de verwerking van goederen na een transactie (via internet). Het kan gaan om het inslaan, opslaan, verzamelen, verpakken en verzenden van producten naar de opgegeven adresgegevens.

Deel dit bericht